Bukowski'den Fante'ye

     
(Başlıktan dolayı çok edebi bir yazı beklediğinizi tahmin ederek sizden özür diliyorum. Sadece Bukowski ile tanışma sürecimdir.)
      Siz de bana katılırsınız ki Bukowski çok çekici bir isim. Yani ilk duyduğunuzda bile kafanızda sanatsal bir şeyler çağrıştırıyor olmalı. En azından benim için hep öyle olmuştu. Uzun süredir kitapçıya her gittiğimde ve rafları incelerken Charles Bukowski ismine rastladığımda duraksamış, ilgimi çekmişti. Kolaydı aslında satın alacaksın ve okuyacaksın hep yaptığın şey, basit. Ama öyle yapmadım. Sevemezsem eğer bu isme yazık olacaktı diye düşünüyordum herhalde. Bir sonraki rafa geçer heyecanla Kafka'ya rastlar ve o basit şeyi yapardım. Bir süre böyle yaptım.  Yeni bir yazar okumaya başladığımda genelde yaptığım şeyi yapmak istedim. En kısa kitabını alır okurum seversem bütün kitaplarını okurum. Mantıksız gelebilir ama işe yarıyor. Bukowski'yi uzun süre yada bana uzun gelmiş olan bir süre içerisinde okumaya başlayıncaya kadar internette nasıldır?, kimdir?, yaşıyor mu? diye merak etmeme rağmen araştırmadım. Sadece kitaptan tanımak istedim.
     'Adam bitirmiş ya' denilir ya işte o Bukowski amcamız oluyor. Kitapta çoğunluğun ve tabii ki benimde aynı görüşte olduğum yaşadığını yazdığıdır. Yaşamamış olsa bu kadar iyi anlatamazdı kanımca. Hiçbir sisteme, siyasete, görüşe, işe, aileye sahip olmama ve intiharı kafesin aralık duran kapısı olarak gören bu amcamız belki de uzun zamandır içinde bulunduğum duruma az da olsa benzettiğimden, yakın gördüğümden bu kadar etkilenmişimdir. Bu da bir ihtimaldi tabi ama daha büyük ihtimal ise topluma çok farklı bir pencereden  bakmasıdır. Belki beni bu denli etkisi altına almasının bir diğer ihtimali ise dinlemekten bıkmadığım şarkılarını bir türlü 'piç' edemediğim Tom Waits ile aralarında bağ kurmuş olmam olabilir. Birlikte iyi gittikleri kesin ama nasıl bir bağ olduğunu anlatamam yani şarkıyı Bukowski söylüyormuş gibi, aynı zamanda kitabı Tom Waits yazmış gibi. İkisi de çirkin amerikalılar olduklarından da olabilir. Bukowski okurken (edebiyatla ilgilenenlerin bildiği bir şeydir belki çok bilinen bir şeydi ama ben ilk kez okurken öğrendim) kitapta sıkça bazı yazarlar hakkında açıklamalar yapıyordu ki çok sevdiğim bir yanı da bu olmuştu çünkü çok samimi açıklamalardı, birden tanrılaştırdığı bir isime geldi sıra John Fante'ye.  Duymuştum Fante'yi tabi ama Bukowski bahsederken ilahi bir güçten bahseder gibi, heyecanlı ve sayfalarca övgülere boğmuş. İnsan o sayfalara kayıtsız kalamıyordu ki bütün övgüleri Toza Sor romanınaydı. Devamında arayıp bulması falan var tabi Fante'yi. Her neyse ilk fırsatta Toza Sor'u da okudum. Fante okumak Bukowski okumak gibi bir şeydi. Aynı tat aynı güzellik, rahatlık. Bir yazarı sevmem yetmemişken Fante de Bukowski'nin hediyesi gibi oldu. Ernest Hemingway'den soğuttu biraz ama canı sağ olsun yada toprağı mı bol olsun? (mezarda ters döner)
     Kapanışı yapmam  ve dürüst olmam gerekiyorsa okuyup okumayacağınızı pek merak etmiyorum. Herkes okuyor diye değil, bilmem kaçıncı baskısı olduğu için değil, sadece ilginizi çeken kitapları okuyun derim. Nasihat değil bu sevgili okur sakin ol... Benden iyi biliyorsun, bunu biliyorum sadece yazının sonuç paragrafı içindi. Giriş, gelişme, sonuç kafasından çıkamadık bir türlü. Lanet olsun sana ortaokul türkçe dersleri...
       

Yorumlar